Bu sure, vahyin Peygamber Efendimize (s.a.v.) altı ay boyunca kesildiği ve müşriklerin "Muhammed'in Rabbi onu terk etti ve ona darıldı" dedikleri, Peygamberimizin derin bir hüzün ve yalnızlık hissettiği bir dönemde inmiştir. Bu sure, insanlığın bildiği en nazik "psikolojik teselli" olarak gelmiştir.
Allah neden Kuşluk Vakti (Duha) ve Gece üzerine yemin etti?
Duha: Karanlıktan sonra güneşin yükseldiği ve parladığı vakittir.
Gece (Seca): Karanlığın ve sessizliğin en yoğun olduğu andır.
Buradaki psikolojik mesaj şudur: Tıpkı gecenin ne kadar karanlık olursa olsun ardından mutlaka bir kuşluk vaktinin geleceği gibi; senin hüznün ve göğsünün daralması da bir evredir (gece), bunu mutlaka bir ferahlık (duha) takip edecektir. Süreklilik imkansızdır; bu, endişeli kalbi rahatlatan evrensel bir yasadır.
Genellikle bunu "Cennet dünyadan hayırlıdır" şeklinde anlarız. Ancak burada derin bir psikolojik anlam daha vardır: "Yaşadığın her işin sonu (ahiri), başlangıcından (evvelinden) daha hayırlı olacaktır." Şu an hissettiğin acı, sonunda bir olgunluğa, güce ve ferahlığa dönüşecektir.
Depresyon hakim olduğunda, insan tüm pozitif şeyleri unutur. Kuran burada Bilişsel Terapi tekniğini kullanır:
"O seni yetim bulup barındırmadı mı?" Eski acını ve Allah'ın seni nasıl koruduğunu hatırla.
"Seni yol bilmez halde bulup yol göstermedi mi?" Kararsızlığını ve O'nun sana nasıl rehberlik ettiğini hatırla.
"Seni yoksul bulup zengin etmedi mi?"
Hayatındaki "İlahi Kurtarış Tarihini" hatırlamak, anlık umutsuzluğa karşı en güçlü silahtır.
